Iedereen kan schilderen. Ik doe het mijn hele leven al. Vanaf mijn 15e zat ik op de academie en sinds die tijd ben ik op reis. Het is een reis die geen eindbestemming heeft, wel stops kent en waarvan slechts vaag bekend is waar hij heenvoert. Met andere woorden: schilderen is voor mij antwoord geven op vragen die niet gesteld worden. Wil je enigszins een idee hebben van het doel dat je nastreeft, dan stel je jezelf de vragen. Hoe nadrukkelijker de antwoorden zijn op al je vragen, hoe groter de kans is dat je vastloopt. Dan moet je terug en opnieuw beginnen, verder gaan met je reis.

De beste vragen die je kan stellen zijn vragen die met je zelf te maken hebben. Wat vind ik leuk, waar hou ik van, wat vind ik mooi en waarom. Tot 2003 heb ik mij voornamelijk bezig gehouden met aquarelleren. Ik kon daarin het beste mijn gevoel kwijt. Vanaf 2003 heb ik een nieuw atelier en daar was meer plaats om met olieverf te kunnen werken. Het kompas van mijn reisbestemming nu staat op licht en donker, op olieverf in plaats van aquarelleren, op gelaagd schilderen alsof het aquarelleren betreft en om, via dat licht en donker, een zekere mate van abstractie na te streven. Die combinatie levert tot op heden altijd een soort van realisme op. Na 5 jaar alleen maar met olieverf gewerkt te hebben, denk ik dat ik deze techniek aardig door begin te krijgen. De resultaten van al dit werk kunt u op deze website terugvinden.

De modeltekeningen die U hier ook op kunt vinden horen natuurlijk bij het werk. De technische tekeningen horen bij een ander project. Al zo’n 14 jaar maak ik tekeningen op basis van de cilinder, de kegel en de bol. Ik heb inmiddels zo’n 7 000 tekeningen en het ligt in mijn bedoeling om een soort standaard werk hiervan te maken.